Τριτοι γομφιοι, ποσο απαραιτητη ειναι η εξαγωγη τους;

Ακτινογραφία φρονιμίτη. Εξαγωγή φρονιμίτη από την Οδοντίατρο στην Καλαμαριά.

Οι τρίτοι γομφίοι (λέγονται και σωφρονιστήρες ή φρονιμίτες) είναι τα τελευταία δόντια που ανατέλλουν στο στόμα στην ηλικία των 18-25 ετών. Συχνά ανατέλλουν ομαλά στο στόμα. Πολλές φορές όμως εξαιτίας της θέσης τους δημιουργούν διάφορα προβλήματα. Το πιο χαρακτηριστικό συμβαίνει όταν δεν ανατείλλουν φυσιολογικά επειδή δεν υπάρχει αρκετός χώρος πίσω από τους δεύτερους γομφίους. Έτσι ανατέλλουν μερικά (ημιέγλειστοι) ή και καθόλου (έγκλειστοι).

Γενικά προκαλούν μια σειρά προβλήμάτων, που ανάλογα με τη βαρύτητα, τη συχνότητα εμφάνισής τους, τη στοματική υγιεινή αλλά και την συνολικότερη εικόνα του στόματος μπορεί να αντιμετωπιστούν συντηρητικά ή όχι. Εξαιτιάς της ιδιαιτερότητάς τους δεν είναι λίγες οι φορές επίσης που έχει αποφασιστεί και προταθεί στον ασθενή η εξαγωγή τους για λόγους πρόληψης!

Συνολικά δέκα εκατομμύρια τρίτων γομφίων εξάγονται από περίπου 5 εκατομμύρια ανθρώπους στις Ηνωμένες Πολιτείες κάθε χρόνο, με ετήσιο κόστος πάνω από 3 δισ. δολλάρια.

Ποια προβλήματα προκαλούν;

Οι επάνω σωφρονιστήρες συχνότερα ανατέλλουν φυσιολογικά. Εμφανίζουν όμως τερηδόνα εξαιτίας της θέσης τους, της στενής σχέσης με το βλεννογόνο της παρειάς και της δυσκολότερης προσπέλασης της οδοντόβουρτσας, Δεν είναι λίγες οι φορές που για τη διατήρηση ενός τέτοιου δοντιού στο στόμα απαιτούνται εκτεταμένες εμφράξεις ή και ενδοδοντική θεραπεία. Λόγω της δυσκολίας προσπέλασης συχνά προτιμάται η εξαγωγή τους.

Κάτω φρονιμίτης σε στοματική κοιλότητα. Θεραπεία σε Οδοντιατρείο στην Καλαμαριά.

Οι κάτω σωφρονιστήρες συχνά στρέφονται προς τα εμπρός και καθηλώνονται κάτω και πίσω από τους δεύτερους γομφίους. Αυτές οι μη φυσιολογικές θέσεις έχουν σαν αποτέλεσμα την αδυναμία καθαρισμού της περιοχής γύρω από το δόντι, την εγκατάσταση τερηδόνας ή την εμφάνιση φλεγμονής στα γύρω ούλα που λέγεται περιστεφανίτιδα. Αυτή συνοδεύεται με έντονα συμπτώματα πόνου, αδυναμίας ανοίγματος του στόματος και οιδήματος της περιοχής. Σε πρώτη φάση αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά με αντιβίωση και αντισηψία. Όταν όμως υποτροπιάζει συχνά απαιτείται εξαγωγή του υπαίτιου δοντιού.

Πρέπει να αφαιρούνται οι σωφρονιστήρες;

Όταν δεν προκαλούν προβλήματα σαν αυτά που περιγράφηκαν παραπάνω, γενικά είναι προτιμότερο να παραμένουν στο στόμα. Επίσης πρέπει πριν αποφασίσει κάποιος την χειρουργική εξαγωγή ενός έγκλειστου να λαμβάνει υπ’όψη του τα πιθανά συμβάματα και την «ταλαιπωρία» μιας τέτοιας επέμβασης. Αυτό θα πρέπει πάντα να γίνεται σε σχέση με την ηλικία και την κατάσταση της υγείας του ασθενή.

Συμπερασματικά, κάθε περίπτωση είναι μοναδική και κάθε απόφαση θα πρέπει να λαμβάνεται μετά από συζήτηση με τον οδοντίατρο ο οποίος θα συνυπολογίσει πολλούς παράγοντες. Έτσι, συχνά, η απόφασή του μπορεί να προκαλέσει έκπληξη ή και απορία στον ασθενή ο οποίος οφείλει να κατανοήσει ότι δεν υπάρχει κανόνας και ότι οι σωφρονιστήρες δεν είναι «άχρηστα» δόντια.